Πρωτοσέλιδο της Φωνής
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ
Ακούστε Ζωντανά Radio Foninaousis


Νίκου Jumbo

Eυήκοα Ωτα

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2017
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Αρθρογραφία

Γράφει η Μαρία Πασχούλα

Γεμίσαμε πεταλούδες!!!! Εδώ και λίγο καιρό, η πόλη, αλλά πολύ περισσότερο τα γύρω χωριά, γέμισαν από πεταλούδες που πετάνε τα βράδια παντού. Χιλιάδες πεταλούδες! Εκατομμύρια πεταλούδες! Στο Αρκοχώρι η κατάσταση πριν λίγες μέρες ήταν αφόρητη. Δεν μπορούσες να περπατήσεις, δεν μπορούσες να οδηγήσεις, δεν μπορούσες να κάτσεις λίγα λεπτά όπου υπήρχε φως.
Άραγε… εξηγείται επιστημονικά αυτό το φαινόμενο; Το αντιλήφθηκε κανείς αρμόδιος; Μπορεί κάποιος να μας απαντήσει στο γιατί; Ή θα μείνει κι αυτό ως παράξενο;

Σεπτέμβριος 2015. Μία γενναία μαμά, αμφισβητεί το παιδαγωγικό σύστημα της χώρα και επιλέγει την εκπαίδευση εκτός σχολείου για την οχτάχρονη κόρη της. Η κατ’ οίκον εκπαίδευση είναι νόμιμη σε όλα τα κράτη της Ευρώπης εκτός από την Ελλάδα. Διότι εδώ, χρειαζόμαστε πρόβατα. Πολλά. Και σε συγκεκριμένους τομείς. Η εισαγγελία λοιπόν, με την συνδρομή βέβαια της αστυνομίας, αποφασίζει να της πάρει το παιδί! Δηλαδή, ο εισαγγελέας προτιμά να απομακρύνει ένα παιδί από την μητέρα του, χωρίς δίκη, χωρίς το δικαίωμα υπεράσπισης γιατί ένας γονέας επιλέγει για το παιδί του ένα διαφορετικό σύστημα εκπαίδευσης!  Η μητέρα του παιδιού είναι καθηγήτρια αγγλικών και δασκάλα παιδιών ειδικής αγωγής. Που σημαίνει πως ξέρει τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος της Ελλάδας, απ’ έξω κι ανακατωτά.  «Γνωρίζω «από πρώτο χέρι» το εκπαιδευτικό σύστημα για πολλά χρόνια. Για μένα ήταν συνεχής, καθημερινή η προσπάθεια να διατηρηθεί το πνεύμα τους ελεύθερο, ανάλαφρη η ψυχοσύνθεσή τους και ανοιχτός ο νους τους. Όμως τα μεγάλα παιδιά μου πήγαν σε σχολεία της Κύπρου, όπου υπάρχει ανώτερο επίπεδο και καλύτερες συνθήκες σχολειοποίησης, χωρίς παραπαιδεία. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην Ελλάδα», εξηγεί στην εφημερίδα «Έθνος».  «Οταν γεννήθηκε η μικρή μου, είχα προβληματισμό. Πού να πάει σχολείο; Πήγε στο νηπιαγωγείο, αλλά στην ηλικία που έπρεπε να πάει σχολείο, ήταν εντελώς ανώριμη. Τότε διαπίστωσα ότι τα παιδιά εξαναγκάζονται στη σχολική μάθηση γιατί σε αυτήν την ηλικία αυτό που πραγματικά θέλουν είναι να παίξουν και να γνωρίσουν τον κόσμο». «Θέλουν να με χωρίσουν από το παιδί μου επειδή αξιώνω μια πιο δημιουργική διαδικασία εκπαίδευσης, χωρίς εξαναγκασμούς και υποχρεωτικά μαθήματα. Επειδή θέλω να εκπαιδεύεται με κέφι και όχι στο πλαίσιο ενός αναξιόπιστου σχολικού συστήματος εκπαίδευσης».
Ξετρυπώνω την ιστορία για να πω, πως δύο χρόνια μετά το επίπεδο της εκπαίδευσης στη χώρα έχει κατρακυλήσει κι άλλο και πλέον δεν εκπαιδεύουμε παιδιά. Τα πωρώνουμε. Η μεταχείριση της Πολιτείας στα παιδιά και στους γονείς είναι εκτός από ανήθικη και τρομερά άδικη.
Η μητέρα προσέφυγε στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια όπου και αθωώθηκε και της επετράπη να επιλέξει όποιον τρόπο εκπαίδευσης θεωρεί σωστό. Σ’ αυτή τη χώρα λοιπόν, πρέπει να παλέψεις μέχρι δακρύων ρισκάροντας ακόμα και την οικογενειακή σου γαλήνη για να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας.

Διπλωματικά, η δοκιμή της βόμβας υδρογόνου από τη Βόρεια Κορέα ήταν η καλύτερη είδηση του περασμένου μήνα. Ανθρώπινα ήταν η χειρότερη. Δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω πως υπάρχουν άνθρωποι που χειροκροτούν ένα τέτοιο δημιούργημα. Η βόμβα υδρογόνου είναι τουλάχιστον 10 φορές ισχυρότερη από μία πυρηνική βόμβα που στο Ναγκασάκι και στη Χιροσίμα σκότωσε επί τόπου 200.000 ανθρώπους. Φανταστείτε λοιπόν, πόσα εκατομμύρια ανθρώπους μπορεί να σκοτώσει μία Υδρογονοβόμβα σε λίγα λεπτά. Αν μία τέτοια είδηση βγαίνει προς τα έξω ως… επίτευγμα, τότε, ναι, χρειαζόμαστε μία τέτοια βόμβα, να εκλείψει αυτό το είδος του ανθρώπινου οργανισμού από τον πλανήτη. Για να σωθεί ο πλανήτης. Γιατί οι άνθρωποι τέτοιου είδους είναι ηλίθιοι. Και οι ηλίθιοι είναι επικίνδυνοι. Διότι κάνουν κακό στους άλλους χωρίς να καταλαβαίνουν πως κάνοντας κακό στους άλλους, κάνουν μεγαλύτερο κακό στον εαυτό τους. Πρέπει να εξαφανιστούν!

 Αυτή η συναυλία δεν είναι όπως όλες οι άλλες. Αυτή η συναυλία έχει μία διαφορά. Δεν γίνεται επιτούτου. Δεν υπάρχει κάποιος που πρέπει συγκεκριμένα να βοηθηθεί. Υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΗΔΗ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΒΟΗΘΗΘΕΙ. Υπάρχουν οικογένειες σ’ αυτή την πόλη που περνάνε ζόρια μεγάλα. Υπάρχουν οικογένειες που τα παιδιά τους πεινάνε. Υπάρχουν οικογένειες που έχουν την ανάγκη όλων μας. Όχι φιλανθρωπικά. Ανθρώπινα. Με αλληλεγγύη. Αυτή η συναυλία κρύβει μέσα της όλη την αυθεντικότητα των νέων παιδιών που διαθέτουν αντίληψη και ευαισθησία. Το ήθελαν πολύ και το έκαναν. Αν αυτό δεν λέγεται αισιόδοξη προοπτική τότε τι είναι η αισιοδοξία;  Η συναυλία με το αφιέρωμα στους Pink Floyd είναι αφορμή για να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας κατάματα και να αναρωτηθούμε. «Τελικά… θέλω να βοηθήσω ή όχι;». Γιατί, καλές η θεωρίες όλων μας, αλλά η πράξεις κάνουν τη διαφορά.
Θα πρέπει να το στηρίξουμε. Θα πρέπει πάνω απ’ όλα να το ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ. Θα πρέπει να το κατανοήσουμε, να το εξηγήσουμε και να ΠΑΜΕ.
Αξίζει τον κόπο μας. Και δε θα είναι μεγάλος.
Να μου το θυμηθείτε όταν θα βγαίνετε έξω από το θέατρο αφού τελειώσει η συναυλία. ΔΕΝ θα είστε ο ίδιος άνθρωπος. Και αυτό θα είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχετε νιώσει εδώ και πολύ καιρό!

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΦΩΝΗ ΝΑΟΥΣΗΣ 9-9-2017



Διαιτολογικό Γραφείο,Ευαγγελία Κυράνου. Τηλ.23320-25898, 6973-359177

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ




 
Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017




Share |
200 επισκέπτες online

ΧΡΗΣΤΕΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΧΡΗΣΙΜΑ LINKS