Πρωτοσέλιδο της Φωνής
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ
Ακούστε Ζωντανά Radio Foninaousis
Νίκου Jumbo

'Συνομωσία του Σύμπαντος'

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2017
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Αρθρογραφία

Της Ευθυμούλας  Μπαμπάτση-Τζερεφού

Ολα γίνονται για να γίνουν και όλα γίνονται όταν αυτά θέλουν. Δεν αξίζει τον κόπο να τα κυνηγάμε, αξίζει να τα πιστεύουμε και να τα καρτερούμε. “Και αν είναι να ρθει θε να ρθει, αλλοιώς θα προσπεράσει”.

Πέρασε μια ολόκληρη ζωή ώσπου να πραγματοποιηθεί η επιθυμία όχι της αναγνώρισης σε κάτι ιδιαίτερο, αλλά στο να κλείσει μια πληγή που άρχισε να αιμοραγεί από τα παιδικά μου χρόνια και που δεν θα έκλεινε αν το σύμπαν δεν συνομωτούσε για να με βοηθήσει. Ολα τα χρόνια ένα “γιατί” ήταν μέσα στο μυαλό μου. Περίμενα απάντηση σε μια ερώτηση που δεν την είχα κάνει ποτέ γιατί δεν είχα τη δύναμη να την κάνω. Ημουνα επτά χρονών κορίτσι. Με τον καιρό περιορίστηκα στο να θέλω ν΄ακουστεί το παράπονό μου στον κόσμο. Μόνο έτσι πίστευα πως λυτρωθώ.

“Γιατί Θεέ μου η ηλεκτρική εταιρία να κόψει την καρυά (καρυδιά) του νόνη μου (παππού μου) Αργύρη Αμπαλοματή κάτω στο σιδηροδρομικό σταθμό της Νάουσας και να ρημάξει ο τόπος; Αυτός ο αγιασμένος τόπος με το ποτάμι, το φούρνο, τις πυροσκιές, το ξύλινο μακρύ τραπέζι, την ψάθα κατά γης μα κυρίως με το καλωσυνάτο πρόσωπο της γιαγιάς μου της Λέγκως με τα κατακόκκινα μάγουλα και τ΄ανοιχτά τα χέρια που καλωσόριζε νηστικούς και χορτάτους. “Γιατί;” Πέρασαν οι ηλεκτρολόγοι τα καλώδια μέσα από το δένδρο και με τους αέρηδες άρχισαν τα βραχυκυκλώματα. Διαταγή απ΄την εταιρία: “Κόψιμο η Καρυά”. Την ώρα που έπεφτε κατά γης η καρυδιά σαν σκοτωμένος άνθρωπος εγώ έκλαιγα και πενθούσα. Τον πόνο μου ήθελα να τον φωνάξω για να τον ακούσουν όσοι ακούν. Την καρυά του νόνη μου ποτέ δεν την ξέχασα.

Το πρώτο δημοσιευμένο κείμενο μου στο περιοδικό “Νιάουστα” ήταν “Η καρυά του νόνη”. Αργότερα συνέχισα στη “Φωνή της Ναούσης” να καταγράφω τις ανησυχίες μου. Γράφω ότι με τεκνάει (ότι γεννάει το μυαλό μου) και μου αρέσει να τα διαβάζω σε όσους με αντέχουν. Το μεσημέρι μιας Κυριακής του περασμένου Ιουνίου στα σουβλάκια του Θανάση, στο Μοναστηράκι της Αθήνας μετά τις μπύρες, με πάθος και ύφος σαν να βρισκόμουνα στηνσκηνή του Δημοτικού μας Θεάτρου, άρχισα να διαβάζω ένα κείμενό μου στην εξαδέλφη μου, Ελσα Καμτσικά αντιπρόεδρο του Ιδρύματος Χριστοφόρου και Μαίρης Δημούλα. Οταν τελείωσα δέχτηκα τα συγχαρητήρια από δύο κυρίες που έτρωγαν και αυτές σουβλάκια στο διπλανό τραπέζι. Η μια από τις δύο ήταν η κυρία Ελένη Χάρη Πάτση διευθύντρια του εκδοτικού Οίκου “Χάρη Πάτση” και η άλλη συγγραφέας.

Τους άρεσε το κείμενο μου για το μεστό αληθινό λόγο, το γεμάτο τοπικά γλωσσικά ιδιώματα, έντονα ελληνικά λαογραφικά στοιχεία, ζωντανές εικόνες γεμάτες ροή κυρίως όμως για το πάθος, το συναίσθημα και την απλότητα του. Μου ζητήθηκαν κείμενά μου. Επέλεξαν αυτό που συμπτωματκά ήθελα εγώ, την “Καρυά του Νόνη”. Από τις εκδόσεις “Χάρη Πάτση” - Α Χρυσό μετάλλιο Παιδείας- κυκλοφορεί η μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας η οποία αποτιμάται ως ένα από τα μεγαλύτερα εκδοτικά γεγονότα του αιώνα μας και περιέχει τα “ΑΠΑΝΤΑ” των Νεοελληνικών γραμμάτων από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για ένα έργο που κοσμεί τις βιβλιοθήκες των περισσοτέρων Ακαδημιών και Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων της υφηλίου. Στις σελίδες του έργου, αναπτύσσονται με πλήρη στοιχεία και εξαντλητικές λεπτομέρειες όλα τα είδη του έντεχνου λόγου, όλες οι πλευρές και οι εκφάνσεις της νεοελληνικής γραμματείας, ολόκληρη η πνευματική (φιλολογική και λογοτεχνική) παραγωγή των δέκα τελευταίων αιώνων της πολυκύμαντης και επικής αυτής περιόδου του Εθνου μας. (1.100 -2000) Νεοελληνικός Διαφωτισμός, Πτωχοπροδρομικά, Ακριτικός κύκλος, Δημοτικά και κλέφτικα τραγούδια – Νεοελλληνική πεζογραφία και ποίηση- Πνευματική προσφορά της Ελληνικής περιφέρειας – Λογοτεχνική παραγωγή της Κύπρου και της Ιωνίας - Πνευματική παρουσία του Απόδημου Ελληνισμού.

Τίποτα δεν κυνήγησα για να γραφτεί ένα κείμενο μου στη 279η σελ. του 29ου τόμου της μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και να ταξιδεύει τώρα σε 800 βιβλιοθήκες του κόσμου.

Το σύμπαν συμπαραστάθηκε σε μένα γιατί θέλησε να κλείσει την πληγή μου. Ο πόνος έφυγε. “Παράξενα πράγματα” όπως θα έλεγε η μάνα μου. **Σημείωση: το κείμενο βρίσκεται στη 279η σελ. του 29ου τόμου της μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας Νεοελληνικής Λογοτεχνίας



ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ




 
Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017




Share |
115 επισκέπτες online

ΧΡΗΣΤΕΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΧΡΗΣΙΜΑ LINKS