Πρωτοσέλιδο της Φωνής
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ
Ακούστε Ζωντανά Radio Foninaousis
Νίκου Jumbo

Eυήκοα Ωτα

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Αρθρογραφία

Γράφει η Μαρία Πασχούλα

 

Eντυπη έκδοση Φωνή Ναούσης 4-11-2017

Όπως, με έκπληξη, πληροφορήθηκα εδώ και μέρες, το δημόσιο χρέος του πλανήτη έχει πιάσει πάτο. Συγκεκριμένα, ο πλανήτης χρωστάει περίπου 84 τρισ. δολ (71,8 τρισ. ευρώ), με αποτέλεσμα, όπως λέει το IIF(Institute of International Finance) όλος ο κόσμος του πλανήτη να κάθεται πάνω σε μία «βόμβα» χρέους. Διαβάζοντας, κατάλαβα πως η ανθρωπότητα χρωστάει, οι αγορές όλου του κόσμου δεν πάνε καθόλου καλά και οι τράπεζες δανείζουν στον πλανήτη, λες και είναι από άλλον πλανήτη! Αυτό που δεν κατάλαβα και ας βρεθεί ένα Χριστιανός (δεν είναι απαραίτητο το θρήσκευμα, ας είναι και Μουσουλμάνος) να μου εξηγήσει… ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ, ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;; Στο υπερπέραν;;; Ποιος υπονομεύει την παγκόσμια οικονομία;;;Το Σύμπαν;;; Τι ακριβώς πρέπει να φοβόμαστε με αυτή τη συνταρακτική αποκάλυψη;;; Τις τράπεζες ή τον Γαλαξία μην και μας ζητήσει τα δανεικά πίσω;;; Και, στην τελική…. Από πού στο «διάτανο» ήρθαν οι τράπεζες και δάνεισαν στον πλανήτη; Από τον Άρη;;; Θα τρελαθούμε τελείως;;;

 

Ας τα βάλουμε καλά στο μυαλό μας, μήπως και κάποια στιγμή αντιδράσουμε. (Λέω τώρα…) -Η Ελλάδα δεν είναι ελεύθερη χώρα. Δεν ήταν ποτέ. Κάθε στιγμή της ιστορίας της ήταν εκμεταλλευόμενη από κάποιους. Πότε από αυτούς πότε από τους άλλους. -Αυτή τη δεδομένη στιγμή η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο. Δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις, δεν μπορεί να θεσπίσει νόμους, δεν μπορεί να κουνήσει το μικρό της δαχτυλάκι. Ανήκει. Και όταν κάποιος ανήκει σε κάποιον άλλον, το μόνο που ξέρει να κάνει πολύ καλά είναι να… βαράει προσοχή! -Ο μόνος ήρωας που θα μπορούσε να αλλάξει το ρου της Ελλάδας αυτή τη στιγμή είναι… ο ελληνικός λαός. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ. Κανένας ηγέτης, κανένας πρωθυπουργός, κανένας Θεός και κανένας Σωτήρας. Το θέμα είναι πως ο ελληνικός λαός έχει πάρει πρέφα πως είναι σκλάβος και δεν κάνει τίποτα. Γι’ αυτό δεν θα σωθούμε έτσι κι αλλιώς. -Η εθνική συνείδηση δεν έρχεται και δεν εδραιώνεται με τις παρελάσεις. Έρχεται και εδραιώνεται με την παιδεία. Και δεν εννοώ του σχολείου και μόνο. Τη γενική. -Οι εκλογές είναι άχρηστες. Παρά του ότι πάμε προς τα εκεί, και πάλι δεν θα αλλάξει τίποτα. Δεν επιλέγουμε ποιος θα μας σώσει και πάλι. Για άλλη μια φορά επιλέγουμε ποιος θα πράξει καλύτερα τις διαταγές. Έτσι και σας πουν «αυτές οι εκλογές είναι τόσο σημαντικές όσο η ζωή σας», γράψ’ τε τους στα παλιά σας υποδήματα. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ. Είτε ψηφίσεις, είτε βγάλεις κυβέρνηση και βουλευτές με κλήρωση, είναι το ίδιο και το αυτό. Την ίδια δουλειά θα κάνουν. Το ίδιο τίποτα. Κανένα νόημα οι εκλογές. Κανέναν νόημα η Ελλάδα. Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε τα παραπάνω, τόσο πιο εύκολα θα καταλάβουμε τι ακριβώς ζούμε, και ίσως, λέω ίσως…. Θα σηκωθούμε λίγο ψιλότερα, μόνοι μας. Κάποια στιγμή. Στο μέλλον. Ίσως.

 

Το μόνο σίγουρο γι’ αυτή τη χώρα που λέγεται Ελλάδα είναι πως σχεδόν όλοι οι πολίτες της έχουν πάθει ΑΜΝΗΣΙΑ. Δεν θυμόμαστε τίποτα. Τίποτα απ’ όσα περάσαμε, τίποτα απ’ όσα πάθαμε (κι έτσι δεν θα μάθουμε), τίποτα απ’ όσα τραβήξαμε. Και αυτό για να το συμπεράνεις δεν χρειάζεται να είσαι κάποιος επιστήμονας στατιστικής. Βγαίνοντας από το σπίτι σου το πρωί, το καταλαβαίνεις με τη μία. Γι’ αυτό και κανείς δεν είναι διαθέσιμος να κάνει κάτι. Διότι οι άνθρωποι που παθαίνουν αμνησία, όπως λέει και ο αγαπημένος μου Αγγελάκας: «Δεν ξεσηκώνονται, δεν ψάχνουν, δεν ξεσπάνε, δεν προχωράνε πίσω ή μπροστά, κι όλα αυτά που θέλουν να αγαπάνε, δεν τους ανατριχιάζουν πια. Δεν απορούν, ούτε καταλαβαίνουν, πώς συνεχίζουν να υπάρχουν με όλα αυτά, θέλουν να βγουν από εκεί μέσα κι όμως μένουν, σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά…». Το μόνο που μας μένει λοιπόν είναι…«Να περιμένουμε ώσπου να θυμηθούμε». Ας περιμένουμε. Η ζωή φεύγει περιμένοντας τις περισσότερες φορές. Δεν έχει καμία ουσία να ξέρεις απ’ έξω κι ανακατωτά τον Μαρξ. Δεν ξέρεις τίποτα αν γνωρίζεις όλα τα έργα του Πλάτωνα παπαγαλία. Είσαι απαίδευτος αν υπερασπίζεσαι τον Χριστιανισμό πωρωμένα. Η ουσία ξεκινά από το ηθελημένο ψάξιμο. Για να καταλάβεις τον Μαρξ πρέπει να γνωρίσεις τους αντιπάλους του. Για να υπερασπιστείς τον Πλάτωνα πρέπει να μάθεις και για τον Επίκουρο. Για να ακολουθήσεις τον Χριστιανισμό πρέπει να ψάξεις όλες τις θρησκείες. Με λίγα λόγια…. Για να γουστάρεις το ΡΟΚ πρέπει να ακούσεις Άντζελα Δημητρίου και να την απορρίψεις! Αυτό λέγεται αυτομόρφωση και δεν έχει να κάνει με το πόσα πτυχία έχεις. Έχει να κάνει με το πόση δίψα έχεις για γνώση. Έχει να κάνει με την εσωτερική δημιουργία. Έχει να κάνει με την ολοκλήρωση. Η «ψευτοβεβαιότητα» έχει πεθάνει μαζί με την σιγουριά της ασφάλειας που σου δίνει μία κοινωνία. Αυτός που θέλει να ολοκληρωθεί δεν σταματάει. Πάει παραπέρα. Στο παραπέρα είναι η ουσία. Στη διάθεση για το επιπλέον. Αν θες να αισθάνεσαι ολοκληρωμένος, σίγουρος για τον εαυτό σου και χαλαρός απέναντι στη ζωή. Διαφορετικά… καλά να πάθεις.

 

Δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει, αλλά η αγάπη έχει το χρώμα της βροχής... Άραγε τι χρώμα έχει η βροχή; Όχι. Δεν είναι διάφανη. Η σταγόνα είναι διάφανη. Η βροχή παίρνει το χρώμα του φόντου πίσω της. Αν τη παρατηρήσεις σκύβοντας στο έδαφος, έχει το χρώμα του χώματος. Αν την παρατηρήσεις κοιτώντας ψηλά στον ουρανό έχει το χρώμα του σύννεφου. Αν την παρατηρήσεις κοιτώντας προς το βουνό, έχει το χρώμα των δέντρων. Δηλαδή, παίρνει το χρώμα της κατεύθυνσης που βλέπεις. Έτσι δεν είναι και η αγάπη; Παίρνει το χρώμα της κατεύθυνσης που βλέπεις... Δεν είναι υπέροχο; Η βροχή... Θεέ μου πόσο την αγαπάω... Η καλύτερη εικόνα που έχω καταγράψει στο μυαλό μου και στην καρδιά μου, η πιο όμορφη εικόνα στη ζωή μου που μου έχει φέρει δάκρυα στα μάτια, έχει να κάνει με τη βροχή. Φθινόπωρο, στο χωριό, στη βεράντα του παππού μου, καθισμένη στο κρεβάτι, να βλέπω το απόλυτο πράσινο απέναντί μου, μέσα από το πρίσμα μιας δυνατής, αξιόλογης και άκρως σαγηνευτικής βροχής. Να κάνει ψύχρα, να είναι όλα μουντά και ομιχλώδη, να ..... βρέχει δυνατά, να βλέπω τη φύση να σπαρταράει, να αισθάνομαι να ξεπλένονται όλα μέσα μου, να ανοίγω τον εαυτό μου και να πλημμυρίζει... βροχή. Ο ήχος... ή μυρωδιά... η εικόνα... η όλη αίσθηση. Το βάθος των συναισθημάτων. Η απόλυτη ομορφιά, μπροστά μου, εκεί, να με προκαλεί να τη νιώσω. Κι εγώ να ανοίγομαι και να ... ανοίγομαι και να ... ανοίγομαι, για να την αφήσω να περάσει μέσα μου και να με γαληνέψει. Η μοναδικότητα της βροχής. Αυτή. Με κάνει κομμάτια.

 

Αυτός ο «Μεγαλοεπενδυτής» που θα άνοιγε την ΕΝΚΛΩ. Αυτός ο άνθρωπος αυτός. Που γέμιζε στήλες από ενθουσιασμό, που στα μάτια των εργαζομένων ήταν ο σωτήρας, που κάθε έκθεση που γράφτηκε εναντίον του δεν εισακούστηκε, που εξ αιτίας του οι εργαζόμενοι έγιναν μέχρι και μέτοχοι. Αυτός ο άνθρωπος συνελήφθη με την κατηγορία της απάτης. Η Αριστερά και η κυβέρνηση της φώναζαν πως η επαναλειτουργία του εργοστασίου ήταν σε άριστο δρόμο, αφού εμπιστεύονταν τον «μεγαλοεπενδυτή», ενώ υπήρχε ένταλμα σύλληψης του για καιρό. Το γνώριζαν. Και μετά τον τσάκωσαν! Αριστερά και «μεγαλοεπενδυτής» πάει; Δεν πάει! Τώρα θα μου πεις… εξαρτάται από πoια πλευρά θες να βλέπεις την Αριστερά. Όπως λέει ο Πανούσης πανέξυπνα «Αν κάποιος σου πει πως ανήκει στην Αριστερά ρώτα τον «Μπαίνοντας ή βγαίνοντας;». (Τώρα, χωρίς πλάκα, πραγματικά υπήρξε άνθρωπος που πίστεψε έστω για μία στιγμή πως θα άνοιγε το εργοστάσιο και θα γινόταν μέτοχοι και οι εργαζόμενοι;;; Πεσ’ το μου κι αυτό!).



Διαιτολογικό Γραφείο,Ευαγγελία Κυράνου. Τηλ.23320-25898, 6973-359177

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ




 
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017




Share |
143 επισκέπτες online

ΧΡΗΣΤΕΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΧΡΗΣΙΜΑ LINKS